Zo benieuwd ...!

M'n laatste opdracht voor de vakantie. Net voltooid! En ik ben zo benieuwd wat ze er van zullen vinden ...

Uit de "schoenendoos" ...

Ik was door oude foto's aan het struinen en ik vond er twee van mijn kinders waar ik wat mee "moest". Het zijn sweet memories, waar zijn deze kinderen toch gebleven?

Wordt vervolgd ...

Ik heb afgelopen week de twee doeken laten zien aan een opdrachtgevend echtpaar dat zelf nu eigenlijk niet zo goed wist wat ze wilden hebben. Mijn voorstel is dat op vergelijkbare wijze (en in dezelfde kleurstellingen) aan de slag ga met foto's van hun eigen kinderen. Ze willen namelijk twee schilderijen die ze later kunnen nalaten aan hun twee dochters.

Dus dit duo krijgt nog een vervolg en ik heb er zin in!

Weer een stapje dichter bij de voltooiing

Met veel geduld zal ik er wel komen, maar ik ben er nog niet!

Te veel tegelijk ...

Nu maak ik dan wel structureel meer tijd voor m'n schilderwerk ... maar ik ben ook met te veel werken tegelijk bezig. Dan raakt er maar geen werk voltooid!

Daarom even een klein tussendoortje, een werkje van 30 bij 30 in vlotte dikke verfstreken. Lekker sfeervol en het geeft tenminste weer even het voldane gevoel wat ik bij de andere werken nog maar niet krijg ...

Dat geeft tenminste weer moed om gestaag met alle andere onderhanden werken door te gaan.

Mijn voornemens voor 2011 ...

Om structureel MÉÉR tijd vrij te maken, vrij te houden en te nemen voor mijn schilderkunst.

Kunst Kijk Route Kunst Kring Raalte (1)

Nog 17 dagen te gaan ... nog een aantal schilderijen waar de laatste hand aan gelegd moet worden, nog een interview in de krant, nog wat artikeltjes voor de gratis weekblaadjes, de routefolder moet nog naar de drukker, uitnodigingen moeten verstuurd, expositiemateriaal moet worden verdeeld, de garage ontruimd, maar de eyecatcher hangt al voor m'n raam ...

(ps zie mijzelf in de weerspiegeling van de ruit)

Verlangen

Na een lange winter, een mooie winter dat wel maar ook een heel koude winter. Een èchte winter-winter, is alle reserve wel opgebruikt. Het hoofd wil zomerzon, het lijf wil zomerwarmte. Het hele wezen wil lange warme zomeravonden. Vrij zijn. Buiten zijn. En schilderen, schilderen en nog eens schilderen.

Voltooid!

Nu ben ik er wel klaar mee ... wat nog niet wil zeggen dat het "meesterwerk" af is, maar ik wil er voorlopig niets meer mee doen ...

Voltooien

Het voltooien van een werk is het moeilijste onderdeel. Dit keer heb ik (te) veel met het hoofd gewerkt. Ik heb mezelf vastgezet in een dwangbuis van nauwkeurig en bedachtzaam werken. Niet helemaal mijn stijl.

Een nieuw jaar een nieuw begin ...

Mijn voornemens voor het nieuwe jaar ... prioriteiten stellen zeker als het om schilderen gaat! Mijn passie voor laten gaan boven andermans behoeften en dan gaat het wel eens om de behoeften van man en kinderen. Dat ik toch wel zielsveel van ze hou kan ik ook laten zien in mijn schilderwerk getuigen de twee liefdevolle portretten die ik maakte. Ze zijn gemaakt over een oud werk heen waar ik op uitgekeken was, en juist dat hergebruik geeft een zeer interessante gelaagdheid in het werk.

Je kunt niet vermoeden dat er zulke "vurige" abstracten onder zitten ... maar goed beschouwd is het wel een interpretatie van de liefde die ik voor ze voel.

Inspiratie voldoende

Meer dan genoeg inspiratie, een foto-archief vol met plaatjes waar ik nog eens wat mee wil ...

Maar tijd? Dat is in de decembermaand natuurlijk ook teveel gevraagd, maar ik smacht naar tijd en ruimte om mijn kwasten en paletmessen ter hand te nemen en heerlijk met de verf in de weer te gaan en dan maar zien wat het wordt ....

Prachtige inspirerende foto's van Terschelling (toen ik daar toch was om mijn eigen windnomade te bezoeken) staan te popelen om op een of andere manier hun weg te vinden naar de maagdelijk blanke doeken die in mijn atelier staan te wachten.

(deze foto's zijn op de langste dag gemaakt, net nu we de kortste dag naderen wordt ik daarmee gelijk weer overvallen door een heimwee naar de zomer)

Schapen (3)

Een weekend tussen de schapen: nu graag eens een weekend tijd om te schilderen!

Geen schaap, of toch?

Hoewel ik graag schapen mag schilderen zijn ook mijn eigen kinderen een goede inspiratiebron en tevens een grotere uitdaging. Want het moet wel 'lijken', echter hoop ik ook eens portretten te kunnen maken met dezelfde losheid als mijn schapen.